Kerst 2025 Rootskoor Rotterdam

 Het is donderdag 18 december 2025 en het Rootskoor Rotterdam komt voor de laatste keer dit jaar bijeen voor onze Kerstviering. Deze staat in het teken van samen eten, samen drinken, samen zingen en samen uitkijken naar januari 2026. 

 

Al ruim voor 19.00 uur hadden onze  vrijwilligers de accomodatie versierd en in de juiste sfeer gebracht.

 

Daarna mocht iedereen naar binnen en de meegebrachte lekkernijen ( voor 2-3 personen had onze initiatiefneemster Els aangegeven en dat was goed gelukt ) op de daarvoor geplaatste tafels zetten. Het was een feestelijk gezicht en er werd inmiddels breed gewatertand. Wat een unieke collectie, veel tot stand gekomen door subtiel handwerk en dieet gedachten. Zelfs onze Aartsengel ( roepnaam: Aart ) wist op het laatste moment met pincet nog voor de juiste decoratie te zorgen.

 

Er was ook een Heel Holland Bakt - act, waarbij natuurlijk naast de strakke buitenkant ook de smaak van binnen getest werd. Verrukkelijk dus.

 

 

 Iedereen mocht nemen wat het meest aansprak of het subtielst proefde en daar dan aan tafel verder over vertellen. En wie dorst had of kreeg kon altijd aan de bar om hulp vragen die door onze Kerstengel Hennie ( vanavond vanwege de afwezigheid van Hiddo, bijgestaan door haar partner ) met liefde gegeven werd.

Marjolijn wist inmiddels veel van de details op foto vast te leggen. Waarvoor: Bravo ! 

  

Karel wees ons intussen op iets dat heel goed zou zijn voor onze zielen ( naast een wijntje ) :

 

 

 

 

En zoals gebruikelijk tegenwoordig was er ook een protest ( met uitleg van Hikke ). Zij droeg de boodschap "Ik heb niks met Kerst " uit, waarbij arme mensen bedoeld werden. Ik wilde spontaan een bod op haar trui doen, maar zij zag daar vanaf. Het zou ten koste gaan van de boodschap. En moedig besluit.

Intussen werd het tijd om te zingen in onze oefenruimte. Er werd, hoe sfeervol, veel geïmproviseerd. In melodie en tekst: De Rootsertjes lagen bij nachte. Zij waren na het eten geveld. Toch hielden zij trouwe de wachte. Zij hadden hun hapjes geteld. Toen kwam er een..........Herbert riep ons op tot inzingen. Iedereen klaar wakker !

Met onze opgewarmde stemmen werd het tijd voor een dansje. Dit keer op het toepasselijke "Lovely Day. It's just a lovely day. " van Jóse James. En daarna ons repertoire.

 https://youtu.be/pih6ovVa640?si=6PtpLE1MQZvnWfRS

( geen rechtstreekse link , even kopiëren en plakken ).

 Thula Baba, Mother of God, Away in a manger, The Angel Gabriël, Puer Natus, Nova Radist Strala, Coventry Carol .....Lully Lullay. Het klonk allemaal heel Kersty. Een terugkerend ritueel.

Sommige liederen vroegen om meer en dus gingen wij naar de kerk, zodat het nog ruimer zou klinken. En terecht. Hieronder een paar opnames daarvan.

 

 

Na een warm afscheid en een tot ziens ging iedereen naar huis.

Dankjewel aan iedereen.

2026 wacht.

 

Rotterdam, 18 december 2025.

Fotografie: Marjolijn.

Tekst en video: Henk. 

 

 

Seizoensafsluiting Rootskoor 2025.

Het is donderdagavond 3 juli als wij ons melden voor de afvaart van het Rootskoor. Els heeft het zo geregeld dat wij een boot hebben waar wij precies inpassen met alle eten en drinken in het midden. Zo wordt voorkomen dat wij ( de lading ) gaan schuiven, terwijl alles verder onder handbereik blijft.

 

 Maria vraagt zich al bij de afvaart af of deze sloep wel bestand is tegen het zingen van Babathandaza, maar de jarige Thea kan daar heerlijk om lachen. En nadat iedereen iedereen in de boot heeft genomen zorgt onze blauwe engel voor de juiste richting. Omdat hij dat met liefde doet, zingen wij voor hem : Amor, Amor.

 

Het is rustig op de Rotte en terwijl we voortkabbelen, babbelen en knabbelen we er op los. Ook wordt er van alles geopend en doorgegeven. Natuurlijk zonder vlekken op onze partituren te maken. Op het zingen na is dit Roots op haar best.

 

 

 Naast Thea viert ook Aart zijn verjaardag aan boord. Hij doet dat zo intens mogelijk en we leven heel intens mee. 
 

Els heeft ook dit jaar haar familie attent gemaakt op onze tocht en ja vanuit de verte zien wij hen staan. En zie: van dichtbij zijn zij nog knapper dan van afstand. Dat geeft veel beroering in de boot. Een van hen kon zelfs razendsnel van positie wisselen, wat een nieuwe golf van enthousiasme tot gevolg had.

 

Ondertussen kwamen er ook wat voetjes van de vloer en werd er uitgebreid gesmikkeld. Dat Herbert naast Old Amsterdam ook iets anders at verbaasde mij.
 

 

 

Geleidelijk aan begon de zon onder te gaan en zorgde de lichtval voor een toenemende graad van schoonheid. Sommigen werden met een aureool gesierd bij het zingen van het Ave Verum, dat wonderlijke zeemanslied.

 

 En zo daalde de avondstilte over de Rotte. Slechts hier en daar nog wat gesnater, maar toch..........

 

Het werd tijd om terug te keren. Onze stuurman keerde bekwaam de boot en in het zicht van de haven werd door ons een Irish Blessing gezongen. Altijd mooi. Als eerste verliet onze stuurman ( mogelijk toch geëmotioneerd ) de boot. Een wat vreemde volgorde.

 

Daarna begon het uitstappen. Dat viel niet altijd mee, omdat ook zeebenen moeten wennen aan vaste aarde. Of was het de witte wijn of het Spaanse bier ?

Heelhuids aan land werd er links, rechts en soms dwars door het midden nog wat geknuffeld. Op naar de zomer en in september weer gezond en wel aan boord. 

 

 

Het was weer mooi geweest. Met dank aan Els en haar bemanning.

Rotterdam, 4 juli 2025

Henk van der Veen.