Het was donderdag 2 juli 2026. De datum waarop het Rootskoor de afsluiting van het seizoen op een weer speciale wijze wilde vieren. De Rotte lag er verwachtingsvol bij. Straks zouden de leden weer heel voorzichtig de boot in stappen en zou het Amadolo weer over haar wateren schallen. Het was voor haar dan ook nieuw dat het zingen niet vanuit een boot kwam, maar vanuit een Varenhof.
Naar een idee van Els hield Roots dit jaar de voetjes droog en liet men het samenstellen van de verschillende menu's aan de lokale koks over. En dus verzamelde het koor zich in de eerder genoemde Varenhof.
In de Van Dam zaal. Niet voor een optreden, maar voor een repetitie waarbij iedereen hoorbaar en zichtbaar was. Wie wilde kon komen kijken en luisteren, maar pas na het diner.
In deze sfeervolle ruimte was gedekt voor stemgroepen, die echter al snel door elkaar mixten. En men had een heel lieve serveerster opdracht gegeven het een ieder naar de zin te maken.
Ook stond er een piano dat mogelijkheden gaf voor intermezzo's tussen de gerechten.
De Sterrenkinderen en de Alken lieten het zich goed smaken.
En zij waren niet de enigen.
Mooi detail waren de rozen, die in volle bloei stonden.
Nadat Aart gehoord had dat er deze keer niet gevaren werd, besloot hij zijn ooglapje deze avond niet te dragen en zie: dat staat toch veel beter. Vond ook zijn opticien.
Ook Jolanda kreeg de mogelijkheid met subtiele pianobegeleiding van Herbert een solo uit het hart te brengen. Terwijl de zon geleidelijk daalde in de klaproos velden.
Daarna werd het publiek welkom geheten. Herbert, in een fraaie Havana outfit gekleed, legde de bezoekers uit dat dit koor wel Afrikaanse liederen ( geeft wat beeldvorming ) zingt, maar wel met een Hollands accent.
Daarna begon het grote genieten.
Het werd een mooie totaalervaring met dank aan Els en allen die haar op deze tocht hadden bijgestaan. Een van de bewoners was zo gecharmeerd dat hij de mogelijkheid bood vanuit zijn appartement van het uitzicht te genieten. Daar lag zij weer: De Rotte. In stilte nagenietend.
Tot ziens in september.
Met dank voor de aanwezigheid van onze fotografe Marjolijn die dit blog alsnog mogelijk maakte.
.
