Con el Vito

kaskraker

Rootskoor via Zoom en Ommoord de kassen in.

Rootskoor via Zoom en Ommoord de kassen in.

 

Door alle beperkingen werd het onmogelijk om nog binnen te kunnen zingen. Onze aerosolen waren te gevaarlijk. Gelukkig kwam Herbert met het idee om te gaan Zoomen. Wie zin had kon meedoen en zo werd het een paar keer "droogzingen". Niet met alle microfoons open, want dat werkte niet door de vertraging in geluid en beeld. Neen, eerst was er een sociale ronde en dan zette Herbert een koorfilmpje op en konden we thuis meezingen zonder elkaar daarbij te hinderen. Daarna volgde het uitzwaaien.

Het was dan ook heel fijn toen we weer met een tussenruimte van 1,5 meter in ieder geval buiten konden gaan zingen. En zo werd het toch een geslaagde grote vakantie ( i.p.v. te gaan reizen )

Nadat wij op 2 september, bij invallende duisternis en dalende temperaturen, voor het laatst hadden gezongen in onze half overdekte zanglocatie in Rotterdam Ommoord, kwam de vraag: Hoe nu verder ? Dorien en Leo hadden een oplossing: Kom bij ons in de kas. Het is er droog, beschut, verlicht, goed geventileerd en er is thee, koffie en voor wie wil een koekje en een toilet.  

Dat klonk allemaal heel aantrekkelijk, maar er moest wel gereisd worden: naar Heenweg, onder de rook van ’s-Gravenzande. Omdat ik vroeg was mocht ik even binnen kijken. De stoelen stonden al in de stemopstelling en er was zo te zien volop adem- en dansruimte.

Maar eerst kregen wij een rondleiding door het bedrijf. Dorien liet zien dat er voor het koor ook andere opstellingen mogelijkheden waren, mocht het aantal leden onverwacht toenemen. De planten stonden in volgorde van groei en dat zou ook een leuk perspectief kunnen bieden.

Tijd nu om naar onze oefenruimte te gaan, alwaar onze kaskraker Herbert zijn laatste voorbereidingen trof om er weer een harmonieus geheel van te smeden.

Hij wilde er zo te zien iets bijzonders van maken, want hij had van Leo een soort jacquet geleend ( moest nog wel even drogen ) en hij had zo te zien een hightech stemvork geleend om Hina Tsitsungu wat kracht bij te zetten.

Er werd ook nog naar een speciale stoel voor hem gezocht, zodat hij af en toe even met de voet van de grond kon. Een te lange wandeling had hem geen goed gedaan en hij liet dat ook horen bij het inzingen. Een lied over een man met een stalen bal aan zijn voet. Terwijl Herbert de kern van binnenuit vertolkte zong het koor heel betrokken en instemmend mee.

En: “We really did know his name”, dat wel.

En terwijl iedereen zijn of haar stemplek innam en de zon achter de horizon verdween ( 19.49 uur ) begon het losmakende inzingen. Iedereen voelde zich veilig, want in deze omstandigheden lukte het geen enkele aerosol een koorgenoot te bereiken. De ventilatie van bovenaf drukte het ongerief direct op de grond, zodat het daar verder kon natrillen.

Bij het zingen van het meditatieve De Noche deed Dorien het licht aan en dat had meerdere wonderlijke effecten: we konden weer lezen, de overkant van het koor zien en eerlijk gezegd: het leek wel of er een stukje van de hemel op aarde onthuld werd.

Om half tien was het voorbij. Wij bedankten onze gastvrouw, Herbert en elkaar en spraken af dit volgende week nog eens dunnetjes over te doen.

Henk, 19 september 2020.

Roots zingt buiten op 26 juni.

Roots zingt weer buiten.

Na het succes van vorige week verzamelden wij ons weer op onze "concertplek"in de open lucht achter de Satijnbloem.

Het zou pas later op de avond gaan regenen en dus begonnen we vol vertrouwen, maar na een half uurtje regende het pijpenstelen en moesten we verhuizen naar ons overdekte adres aan de Vlambloem

En daar konden we opdrogen en gezellig verder zingen.

Akoestisch was het ook erg goed.

tibie 1

Zingen in de buitenaccomodatie achter de Satijnbloem.

                            Roots zingt buiten.

Ineens stopte al het zingen bij de uitbraak van het Coronavirus. Er kwamen blokkerende beperkingen op het gebied van gezamenlijk zingen en vooral niet zingen in een gesloten binnenruimte. Om toch iets te kunnen doen organiseerde Herbert Zoom-sessies.

De sessies waren gezellig om elkaar weer eens te zien en te spreken. Maar het zingen werd nooit een succes door de vertraging in video beeld en geluid.

Ik doe er een mooi voorbeeld bij: Kukeleku. Niet dat we dat zongen, maar zo klonk het wel, wat wel veel plezier veroorzaakte.

Vanaf het moment dat we weer met 30 personen en 1.50 meter afstand weer naar buiten mochten, ontstonden er ook weer nieuwe mogelijkheden. En zo kwamen we op vrijdag 12 juni bijeen aan de achterzijde van het industriepark Ommoord. In de rug gedekt door een gebouw en met boven ons een bladerdek...........klonk het opvallend goed.

Seizoensafsluiting Rootskoor Rotterdam.

Seizoensafsluiting Rootskoor Rotterdam.

Zoals gebruikelijk verzamelden de meesten van ons zich voor het genieten van een prima vegetarische maaltijd in onze zanglocatie Djoj. Feestkleding was niet verplicht, maar werd wel op prijs gesteld en zo geschiedde in die dagen dat...........................

 Daarna werden er in de zaal spijsverteringsvriendelijke oefeningen gedaan. En dat werkte ook versterkend op de lachspieren.

 Ook waren er ruime klapsessies in plaats van het gebruikelijke losmakende dansen.

Daarna zongen wij repertoire van "Hoe leit dit Kindeke" tot aan "Ema Weni", enz.

En zoals elk jaar hadden Theo en Margreet weer een welkomstlied geschreven, waarbij iedereen ( weer ) welkom werd geheten, zelfs als je wegging. Wel bijzonder. Toch ?

Dankjewel Theo en Margreet.

Welkomstlied 2019

	U zijt wellekome Ieder op dit koor Je zingt als allerhoogste Of lager dan ‘t gehoor Fijn dat jij er steeds weer bent Dat doet ons allen goed Wij zingen daarom samen Uit volle borst en goed: Kyrie Eleys
	Jij bent wellekome die hier heel kort bent Liesbeth komt uit Vlaardingen Met Ella mee gerend Annelies en Mieke zijn er ook nog maar kort bij Leuk dat jullie meedoen Dat maakt ons allen blij Kyrie Eleys
	Nico deed ons schrikken Zijn hart ging wild tekeer Je zag het aan zijn blikken Dat willen wij nooit meer Een hart zo groot dat is heel fijn Je bent hier graag gezien Niemand krijgt jou ooit nog klein Je krijgt hiervoor een tien! Kyrie Eleys

	Karen onze krullenbol Jij was er even uit Jouw buikje was aan ’t rommelen Je kreeg een bleke huid Wij zijn zo blij dat jij terug bent Dus welkom in dit bad Vol warmte, gezelligheid We zingen extra hard: Kyrie Eleys
	Jij bent wellekome Hannie, nog één keer Je bent hier voor de laatste maal Dat doet ons allen zeer Dat zo’n jonge blom nu zegt Ach, ik ben steeds zo moe Zing nog even dapper door Doe dan jouw oogjes toe Kyrie Eleys
	Gij zijt wellekome Herbert lieve Heer Met Franca en Henk samen Zorg jij voor sfeer Het is wel even doorbijten Maar daarna klikt het mooi Imagine dat John Lehnon Ons hoort, hey, super cool! Kyrie Eleys Helaas werd de mooie bijbehorende gekleurde plaatjes door dit blog geweigerd.  Ter compensatie werd er van elke stemgroep een foto gemaakt.

© TvdV/Roots 20-12-2019